زیستن در کشاکش مرگ و زندگی؛ پدیدارشناسی تجربه زیسته کولبران

تحقیق حاضر سعی دارد که با بهره گیری از رویکرد کیفی و بر مبنای روایت های مبتنی بر تجربه زیسته کولبران، شناختی عمیق و دقیق از تجربه زیسته کولبران و درک آنها از این پدیده حاصل گردد. برای ورود به میدان مطالعه نیز، از روش پدیدارشناسی تفسیری و برای گردآوری داده ها از تکنیک مصاحبه عمیق به شیوه نیمه ساخت یافته استفاده شد. نمونه ها از طریق روش نمونه گیری هدفمند با حداکثر تنوع انتخاب شدند و در نهایت با ۲۸ نفر از مشارکت کنندگان مصاحبه به عمل آمد و داده های گردآوری شده در قالب دوازده مقوله مضمون، کدگذاری و تحلیل شدند. نتایج تحقیق بیانگر آن است که تجربه زیسته کولبران دربرگیرنده مضامینی مانند حقارت زیسته، دشمن انگاری، بیگانگی، اضطراب بی-پایان، رنج مدام، فقدان رفاه، فرسایش جسمی-روحی، تجارت جان با نان، بی معنایی زمان و تقابل روزمره مرگ با زندگی است. این مضامین حکایت از این واقعیت دارند که تجربه کولبری، همراه با رنج و فرسودگی (استهلاک جسمی)، زوال و انحطاط روابط زیسته انسانی (مرگ روابط زیسته)، رخت بربستن روز از زندگی و درک متفاوت زمان (بی معنایی زمان) و زندگی در فضایی است که مرگ بر آن سایه انداخته است (فضای زیسته مرگ وار). بر این اساس کولبری تنها، شامل تجربه حمل کالا در شرایط سخت و دشوار کوهستانی نیست، بلکه دربرگیرنده تقابل های دوتایی است؛ تقابل های آسودگی-عدم آسودگی، آینده-حال، عزت- حقارت، جان-نان و زندگی-مرگ است که دال و عنصر محوری همه این تقابل ها نان است

کلیدواژه ها:

کولبری ، تجارت جان با نان ، فضای زیسته مرگ وار ، استهلاک جسمی ، مرگ روابط زیسته