تاثیر آموزش راهبردهای شناختی براصلاح مشکلات بیان نوشتاری دانش آموزان نابینا

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش راهبرد های شناختی بر اصلاح مشکلات بیان نوشتاری دانش آموزان نابینای مقطع ابتدایی انجام شد. این پژوهش یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموز نابینا دوره دوم مقطع ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی۱۴۰۲-۱۴۰۱ در نظر گرفته شد که ۳۱ نفر بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۲۰ نفر دانش آموز نابینای کلاس پنجم و ششم به عنوان نمونه انتخاب و با انتساب تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل ۱۰ نفری جایگزین شدند. آموزش راهبردهای شناختی در ۴۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای و در پنج مرحله برای گروه آزمایش اجرامورد پیگیری قرار گرفت . در این پژوهش از پرسشنامه بیان نوشتاری آدم زاده (۱۳۸۶) مبتنی بر برنامه جلسات آموزشی اقتباس شده از انگلرت (۱۹۹۰) استفاده شد. داده ها با روش تحلیل کوریانس چند متغیری با به کارگیری نرم افزار spss ۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش و کنترل در بیان نوشتاری تفاوت معناداری داشتند )۰۱/۰P< ( و آموزش برنامه (power ) اثر مثبت و معنا داری داشته است. بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که آموزش راهبرد های شناختی بر اصلاح مشکلات بیان نوشتاری دانش آموزان نابینا اثر دارد و می تواند به عنوان یک روش کارآمد در اصلاح مشکلات بیان نوشتاری دانش آموزان نابینا مفید و موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش راهبرد های شناختی ، دانش آموزان نابینا ، مشکلات بیان نوشتاری