روش های جداسازی توالی های مجاور یک قطعه شناخته شده در فرآیند مهندسی ژنتیک

کشت بیش از ۳/۱۷۰ میلیون هکتار محصول تراریخته در بیش از ۲۸ کشور جهان و مصرف محصولات تراریخته در صدها کشور مانع از استمرار مخالفت برخی از گروه های به ظاهر طرفدار محیط زیست یا سلامت انسان نشده است. یکی از ملاحظه های ابراز شده از سوی این گروه ها احتمال وقوع اثرهای ناخواسته در نتیجه ورود تراژن در ناحیه ای از ژنوم میزبان است که ممکن است دارای نقشی حیاتی در کیفیت محصول باشد. برای ارزیابی نتیجه حاصل از ورود تراژن اطلاع از ردیف پیرامونی محل تلفیق تراژن می تواند مفید واقع شود. اگرچه تعیین ردیف ناحیه مجاور محل تلفیق تراژن جزیی الزامی از مراحل تجزیه ریسک در ایمنی زیستی محسوب نمی شود اما تولید کنندگان محصولات تراریخته و پژوهشگران این عرصه به صورت داوطلبانه و برای ایجاد اطمینان هرچه بیشتر در مصرف کنندگان این کار را انجام می دهند. روش های مختلفی برای تعیین ردیف پیرامون محل تلفیق تراژن پیشنهاد شده است که هرکدام دارای برتری ها و پیچیدگی های ویژه خود است. این مقاله این روش ها را مورد مرور و تجزیه و تحلیل قرار می دهد. این روش ها شامل روش های مبتنی بر همسانه سازی و روش های مبتنی بر پی.سی.آر هستند. همسانه سازی با وجود دقت بالا، به دلیل صرف زمان و هزینه زیاد، کمتر مورد استفاده قرار گرفته است در مقابل روش های مبتنی بر پی.سی.آر سریع و کم هزینه بوده و در سال های اخیر تعداد زیادی از این روش ها توسعه یافته اند که در سه گروه کلی پی.سی.آر معکوس، روش های مبتنی بر سازگارساز و روش های مبتنی بر آغازگر قرار می گیرند.

کلیدواژه ها:

biosafety ، genetic engineering ، molecular analysis ، transgenic ، DNA sequence flanking transgene insertion site ، ایمنی زیستی ، مهندسی ژنتیک ، تجزیه مولکولی ، تراریخته ، ردیف پیرامون محل تلفیق تراژن.