بررسی ارتباط بین ویژگی های شخصیتی، اختلالات اسکلتی عضلانی و توانایی انجام کار در پرستاران

زمینه و هدف: اختلالات اسکلتی عضلانی از شایع ترین مشکلات شغلی پرستاران هستند و می توانند توانایی کار آنان را کاهش دهند. در کنار آن، ویژگی های شخصیتی نیز بر بروز این اختلالات و سطح عملکرد شغلی اثرگذارند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین ویژگی های شخصیتی، اختلالات اسکلتی عضلانی و توانایی انجام کار در پرستاران بیمارستان های شهر البرز انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مقطعی بر روی ۳۸۸ پرستار انجام شد. داده ها با پرسشنامه های نوردیک، NEO و WAI گردآوری شد. آمارهای توصیفی ارائه و روابط بین متغیرها با آزمون های همبستگی رگرسیون چند متغیره بررسی شد سطح معناداری ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. همه تحلیل ها در SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد شیوع MSDs در ۱۲ ماه گذشته بیشترین میزان در کمر (۶۲.۴٪)، گردن (۵۴.۱٪) و شانه (۴۹.۷٪) بود. میانگین نمره توانایی کار ۶.۴ ±۳۶.۲گزارش شد؛ به طوری که ۱۲.۷٪ در سطح ضعیف و ۲۲.۸٪ در سطح عالی قرار داشتند. روان رنجوری با MSDs ارتباط مثبت و معنادار داشت (r=۰.۳۲, p<۰.۰۰۱)، در حالی که وظیفه شناسی بیشترین ارتباط مثبت با توانایی کار نشان داد (r=۰.۴۱, p<۰.۰۰۱). برون گرایی و توافق پذیری نیز پیش بینی کننده های معنادار توانایی کار بودند، اما با MSDs ارتباطی نداشتند. نتیجه گیری: ویژگی های شخصیتی به ویژه روان رنجوری، وظیفه شناسی، برون گرایی و توافق پذیری نقش مهمی در بروز اختلالات اسکلتی عضلانی و توانایی انجام کار پرستاران دارند. توجه به این عوامل می تواند در طراحی برنامه های ارتقای سلامت شغلی و بهبود عملکرد پرستاران موثر باشد.

کلیدواژه ها:

Personality Traits ، Musculoskeletal Disorders ، Work Ability ، Nurses ، ویژگی های شخصیتی ، اختلالات اسکلتی عضلانی ، توانایی انجام کار ، پرستاران