خلاقیت در تدریس با استفاده از واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR)

با پیشرفت روزافزون فناوری های دیجیتال، نظام های آموزشی در سراسر جهان به سمت استفاده از ابزارهای نوین برای ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری حرکت کرده اند. در میان این فناوری ها، واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) به دلیل قابلیت های تعاملی و غوطه وری بالا، پتانسیل بالایی برای تحول در روش های تدریس دارند. هدف این مقاله بررسی نقش و کاربرد این دو فناوری در ارتقای خلاقیت در تدریس است. در این پژوهش، ابتدا مفاهیم پایه واقعیت افزوده و واقعیت مجازی تبیین شده و سپس چگونگی ادغام آن ها در محیط های آموزشی برای خلق تجربیات یادگیری چندحسی و پویا مورد تحلیل قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که استفاده از واقعیت افزوده و واقعیت مجازی با فراهم کردن بستری برای شبیه سازی سناریوهای واقعی و غیرممکن، باعث افزایش انگیزه دانش آموزان، تقویت درک عمیق مفاهیم و در نهایت شکوفایی خلاقیت معلمان و یادگیرندگان می شود. این فناوری ها به معلمان اجازه می دهند تا از روش های سنتی خارج شده و با ارائه محتواهای بصری و تعاملی، مرزهای کلاس درس را گسترش دهند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت در تدریس ، واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، فناوری های آموزشی ، یادگیری تعاملی ، نوآوری در آموزش.