طلسم ناتوانی: واکاوی باورهای فراشناختی و احساس درماندگی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص

پدیده درماندگی آموخته شده یکی از عمیق ترین چالش های روانشناختی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص است که آنان را در یک چرخه معیوب از شکست، انفعال و کاهش عملکرد گرفتار می سازد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش باورهای فراشناختی به عنوان یکی از بنیادی ترین لایه های شناختی در شکل گیری و تداوم این احساس درماندگی انجام شده است. این مقاله با مرور نظام مند پیشینه نظری و یافته های تجربی، به این پرسش اساسی پاسخ می دهد که چگونه باورهای ناکارآمد در مورد تفکر (مانند عدم اطمینان شناختی، باورهای منفی درباره کنترل پذیری افکار و خودآگاهی شناختی)، ادراک دانش آموز از ناتوانی خویش را به یک طلسم دائمی تبدیل می کند. یافته ها نشان می دهد که باورهای فراشناختی ناسالم نه تنها به طور مستقیم با تشدید درماندگی مرتبط هستند، بلکه از طریق تضعیف راهبردهای مقابله ای، افزایش اضطراب و کاهش انگیزش، به مشکلات درونی سازی شده (مانند افسردگی و اضطراب) و برونی سازی شده (مانند پرخاشگری) دامن می زنند. در نهایت، بر اساس مدل های مفهومی موجود، راهکارهایی برای مداخلات درمانی و آموزشی با هدف شکستن این طلسم و توانمندسازی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: اختلال یادگیری خاص ، باورهای فراشناختی ، درماندگی آموخته شده ، مشکلات درونی سازی شده ، خودکارآمدی.