بررسی رابطه هوش هیجانی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

هوش هیجانی به عنوان توانایی شناسایی، درک، مدیریت و استفاده موثر از هیجانات خود و دیگران، یکی از عوامل مهم موفقیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان محسوب می شود. هدف این پژوهش بررسی رابطه هوش هیجانی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی مدارس شهرستان مورد مطالعه بود. نمونه به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد و داده ها با استفاده از پرسشنامه هوش هیجانی استاندارد و سوابق عملکرد تحصیلی جمع آوری گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی کلی دانش آموزان و عملکرد تحصیلی آنان رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. همچنین مولفه های خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی هر یک به طور مستقل بر عملکرد تحصیلی اثرگذار بودند، به طوری که مولفه های خودکنترلی و مهارت های اجتماعی بیشترین تاثیر را داشتند. این نتایج تاکید می کنند که تقویت مهارت های هیجانی در دانش آموزان دوره ابتدایی می تواند باعث افزایش انگیزه، بهبود تمرکز، کاهش اضطراب و ارتقای عملکرد تحصیلی شود. بنابراین توجه به آموزش مهارت های هیجانی در برنامه های درسی و فعالیت های پرورشی، برای ارتقای کیفیت یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، خودکنترلی ، مهارت های اجتماعی