بررسی پیشینه حضور جانوران در متون ادب فارسی و داستان های کودکان

جانوران یکی از عناصر جدانشدنی و مضمونساز شعر و ادب هستند که در ادوار مختلف در شعر شاعران دنیا بازتابهای گوناگونی یافته، به ویژه در شعر و ادب فارسی که بازتاب مشخصتر و متفاوتتری داشته است. کاربرد فراوان نام جانوران در شعر و نثر فارسی حاکی از توجه خاص ادبیات فارسی به جانوران است . حیوانات و جانوران به سبب کاربرد تخیلی و تمثیلی که دارند همواره در ادبیات فارسی نقش برجسته و مهمی داشته اند. شاعران برای تصویرسازی در شعر بسیار از حیوانات و جانوران بهره گرفته‎اند. حضور جانورانی چون بلبل و پروانه در اشعار عاشقانه، و روباه و گرگ و امثالهم در آثاری چون کلیله و دمنه و مرزبان‎نامه حاکی از اهمیت این عنصر ادبی است. در این مقاله به بررسی حضور و نقش و پیشینه جانوران در طول تاریخ ادب فارسی می‎پردازیم.

کلیدواژه ها:

جانوران ، تاریخ ادب فارسی ، شعر و نثر.