نقش آموزش های مهارتی در کاهش آسیب های اجتماعی در نوجوانان دختر

نوجوانی دوره ای حساس و سرنوشت ساز در زندگی انسان است که با تغییرات جسمی، روانی و اجتماعی گسترده همراه است و دختران نوجوان به دلیل ویژگی های خاص روانی و اجتماعی، در معرض آسیب های اجتماعی متنوعی قرار دارند. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش های مهارتی در کاهش آسیب های اجتماعی در دختران نوجوان انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و استفاده از گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دختران نوجوان بود و نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مهارت های زندگی و پرسشنامه آسیب های اجتماعی با روایی و پایایی معتبر بود. گروه آزمایش آموزش های مهارتی شامل مهارت های اجتماعی، حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجانات و خودآگاهی را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه آموزشی خاصی نداشت. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب تحلیل شد.یافته ها نشان داد که آموزش های مهارتی تاثیر معناداری بر کاهش آسیب های اجتماعی دختران نوجوان دارد. مهارت های اجتماعی، حل مسئله و تصمیم گیری و مدیریت هیجانات بیشترین اثر را در کاهش رفتارهای پرخطر و گرایش به آسیب های اجتماعی داشتند. همچنین، آموزش مهارت های خودآگاهی و خودکنترلی موجب افزایش اعتماد به نفس، خودکارآمدی و توانمندی مقابله با فشارهای اجتماعی شد. این نتایج نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی می تواند به عنوان یک راهکار موثر پیشگیرانه و اصلاحی برای ارتقای سلامت روان و اجتماعی نوجوانان دختر مورد استفاده قرار گیرد.با توجه به یافته های پژوهش، توصیه می شود برنامه های آموزشی مهارتی به صورت جامع، هدفمند و مستمر طراحی شوند و مشارکت خانواده و مدرسه در اجرای این برنامه ها تقویت شود تا اثرات بلندمدت آن بر کاهش آسیب های اجتماعی و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دختران نوجوان افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

آموزش های مهارتی ، مهارت های زندگی ، آسیب های اجتماعی ، دختران نوجوان ، پیشگیری ، سلامت روان