بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی بر توسعه خلاقیت و نوآوری در دانش آموزان

اهمیت خلاقیت و نوآوری در آموزش و نقش برنامه ریزی درسی در تحقق آن را مورد بررسی قرار می دهد. هدف اصلی، تحلیل مولفه های کلیدی برنامه ریزی درسی موثر بر این دو مفهوم است. روش شناسی: پژوهش با رویکرد تحلیلی-توصیفی و با تلفیق دیدگاه های نظری و پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته ها: * عاملیت یادگیرنده: برنامه درسی باید یادگیرنده را به عنوان یک کنشگر فعال در فرایند یادگیری تلقی کرده و فرصت هایی برای مشارکت، انتخاب و خودتنظیمی فراهم کند. * فرهنگ مدرسه و حمایت نهادی: تحقق نوآوری آموزشی نیازمند فرهنگ حمایتی در مدرسه و حمایت نهادی از خلاقیت است تا دانش آموزان بتوانند در مواجهه با مسائل واقعی، دانش خود را به کار گیرند و راه حل های نوآورانه ارائه دهند. * بین رشته ای سازی: این رویکرد به گسترش تفکر ترکیبی و انعطاف پذیر کمک می کند. نتیجه گیری: برای پرورش خلاقیت و نوآوری آموزشی، برنامه ریزی درسی باید نگاهی کل نگر و هم افزا داشته باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، خلاقیت آموزشی ، نوآوری آموزشی ، عاملیت یادگیرنده ، ارزشیابی کیفی ، فرهنگ مدرسه.