چالش های آموزش رسمی در عصر یادگیری غیررسمی و خودراهبر

گسترش فناوری های دیجیتال و دسترسی گسترده به منابع دانشی، الگوهای سنتی یادگیری را دگرگون کرده و زمینه شکل گیری یادگیری غیررسمی و خودراهبر را در مقیاسی گسترده فراهم ساخته است. در چنین شرایطی، نظام های آموزش رسمی با چالش های متعددی در زمینه کارآمدی، انعطاف پذیری و پاسخگویی به نیازهای متغیر یادگیرندگان و جامعه مواجه شده اند. هدف این مقاله بررسی چالش های آموزش رسمی در عصر گسترش یادگیری غیررسمی و خودراهبر و تبیین پیامدهای این تحول برای نظام های آموزشی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع علمی، کتاب ها و مقالات معتبر در حوزه آموزش و یادگیری معاصر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که گسترش یادگیری غیررسمی و خودراهبر موجب کاهش انحصار نهادهای آموزشی در تولید و انتقال دانش، افزایش نقش یادگیرنده در مدیریت فرآیند یادگیری، و ضرورت تحول در برنامه های درسی، شیوه های تدریس و نظام های ارزشیابی شده است. همچنین نتایج حاکی از آن است که برای حفظ کارآمدی آموزش رسمی، لازم است این نظام با بهره گیری از فناوری های نوین، تقویت مهارت های یادگیری مستقل و ایجاد پیوند میان یادگیری رسمی و غیررسمی، رویکردهای خود را بازتعریف کند و زمینه تحقق یادگیری مادام العمر را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش رسمی ، یادگیری غیررسمی ، یادگیری خودراهبر ، فناوری های آموزشی ، یادگیری مادام العمر