مقایسه روش تدریس سنتی و تدریس مبتنی بر آزمایش در یادگیری مفاهیم شیمی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 61
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_9914
تاریخ نمایه سازی: 15 اسفند 1404
چکیده مقاله:
آموزش علوم به ویژه شیمی از جمله حوزه هایی است که کیفیت روش های تدریس در آن تاثیر مستقیمی بر میزان درک مفاهیم، شکل گیری تفکر علمی و ماندگاری یادگیری در ذهن دانش آموزان دارد. در بسیاری از نظام های آموزشی، روش تدریس سنتی که عمدتا بر سخنرانی معلم، انتقال یک سویه اطلاعات و حفظ مطالب کتاب درسی متکی است، همچنان رایج است. در مقابل، رویکردهای نوین آموزشی بر یادگیری فعال، تجربه مستقیم و درگیر شدن فراگیران با پدیده های علمی تاکید دارند. یکی از مهم ترین این رویکردها، تدریس مبتنی بر آزمایش است که در آن دانش آموزان از طریق مشاهده، دست کاری مواد، انجام آزمایش و تحلیل نتایج به درک عمیق تری از مفاهیم شیمی دست پیدا می کنند. هدف این مقاله بررسی و مقایسه دو رویکرد تدریس سنتی و تدریس مبتنی بر آزمایش در یادگیری مفاهیم شیمی است. در این پژوهش تلاش شده است با رویکردی تحلیلی و مروری، ابعاد مختلف هر دو روش از جمله میزان مشارکت دانش آموزان، عمق یادگیری، ماندگاری مفاهیم، پرورش مهارت های علمی و انگیزش تحصیلی مورد بررسی قرار گیرد. یافته های پژوهش های آموزشی نشان می دهد که روش تدریس سنتی اگرچه در انتقال سریع حجم زیادی از اطلاعات کارآمد است، اما اغلب منجر به یادگیری سطحی و حافظه محور می شود. در مقابل، تدریس مبتنی بر آزمایش با فعال کردن حس کنجکاوی دانش آموزان، افزایش مشارکت آنان در فرآیند یادگیری و ایجاد پیوند میان مفاهیم نظری و پدیده های واقعی، موجب یادگیری عمیق تر و پایدارتر می شود. همچنین این روش به پرورش مهارت هایی مانند مشاهده علمی، فرضیه سازی، تحلیل داده ها و نتیجه گیری منطقی کمک می کند که از اهداف اساسی آموزش علوم به شمار می روند. با وجود مزایای فراوان روش آزمایش محور، اجرای آن نیازمند امکانات آزمایشگاهی، زمان کافی و مهارت های تخصصی معلمان است. در نتیجه بسیاری از مدارس به دلیل محدودیت منابع همچنان به روش های سنتی متکی هستند. بر این اساس، ترکیب هدفمند روش های تدریس و استفاده از آزمایش به عنوان مکمل آموزش نظری می تواند راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش شیمی باشد. نتایج این مقاله نشان می دهد که حرکت از آموزش صرفا نظری به سمت آموزش تجربه محور می تواند نقش مهمی در بهبود یادگیری مفاهیم شیمی در میان دانش آموزان ایفا کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رعنا مصطفی
ارشد شیمی فیزیک