پیش بینی آسیب های اجتماعی بر اساس ادراک از جو مدرسه و تعامل معلم و دانش آموز در دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر مشهد

دوره نوجوانی از حساس ترین و سرنوشت سازترین مراحل زندگی فرد و دوره ی گذر از کودکی به بلوغ و بزرگسالی است. نوجوانی دوره پرچالیشی است، که با آگاهی افراد در این دوره می توان زمینه پیشرفت را ایجاد کرد و چالشها را به فرصت دوره ای سرشار از تغییرات و بهینه برای پیشرفت تبدیل نمود. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی آسیب های اجتماعی بر اساس ادراک از جو مدرسه و تعامل معلم و دانش آموز در دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر مشهد انجام شد. پژوهش حاضر در زمره طرح های همبستگی و از نوع کمی -_توصیفی قرار داشت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول در شهر مشهد بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. نمونه آماری ۲۰۰ نفر از دانش آموزان دوره متوسطه اول بودند که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای در شهر مشهد انتخاب شدند. داده ها توسط نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی صورت پذیرفت. جهت پیش بینی آسیب های اجتماعی بر اساس تعامل معلم و دانش آموز و ادراک از جو مدرسه از آزمون رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد تعامل معلم و دانش آموز و ادراک از جو مدرسه در کل ۳۶ درصد از واریانس نمرات آسیب های اجتماعی را تبیین می کند. همچنین بعد تعامل مثبت معلم-دانش آموز به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی آسیب های اجتماعی می باشد (۰۰۱/۰=p، ۳۲۷/۰-=β). بعد تعامل منفی معلم-دانش آموز نیز به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی آسیب های اجتماعی می باشد (۰۰۵/۰=p، ۲۴۴/۰=β) و بعد حمایت معلم نیز به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی آسیب های اجتماعی می باشد (۰۰۱/۰=p، ۳۱۱/۰-=β) و بعد حمایت همسالان نیز به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی آسیب های اجتماعی می باشد (۰۰۵/۰=p، ۲۶۷/۰-=β).

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی ، ادراک از جو مدرسه ، تعامل معلم و دانش آموز.