جغرافیای تاریخی ایران : ویژگی ها با توجه دید جغرافی دان در مورد محیط تا دوره صفویه

در مقاله «جغرافیای تاریخی ایران (ویژگی ها با توجه دید جغرافی دان در مورد محیط تا دوره صفویه)» سعی شده است به عوامل محیطی به ویژه نقش آب در توسعه تمدنی ایران اشاره شود. روش پژوهش بنا بر مطالعات کتابخانه ای مولف و انتشار کتاب جغرافیای تاریخی ایران در سال ۱۳۹۹ و کنکاش در سال های بعد بوده است. درجغرافیای تاریخی به گذشته محیط به ویژه محیط انسانی توجه می شود و پدیده های جغرافیایی مورد بررسی قرار می گیرند. در واقع با شفاف سازی گذشته می توان در مورد آینده پیش بینی و پیشگیری هایی را انجام داد که نیاز به آب برای گسترش تمدن از مهم ترین آن هاست که گسترده کردن امپراتوری ایران تا نزدیک رودخانه ها و دریاها و ساخت قنات از این موارد است. این کوشش از دوران هخامنشی تا انتقال پایتخت در دوران شاه عباس به نزدیکی زاینده رود ادامه داشته است که البته عوامل دیگر نیز مهم بوده اند.

کلیدواژه ها:

جغرافیای تاریخی ، محیط ، آب.