مطالعه رابطه بین روش های ارزشیابی توصیفی و سطح انگیزش تحصیلی در دوره ابتدایی

ارزشیابی توصیفی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام آموزشی ایران، با هدف بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و کاهش تاکید بر نمره محوری در دوره ابتدایی به کار گرفته شده است. این شیوه با تمرکز بر بازخورد کیفی، توجه به تفاوت های فردی و تقویت یادگیری عمیق، می تواند نقش مهمی در افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان ایفا کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین شیوه های ارزشیابی توصیفی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان مدارس ابتدایی ایران است. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس دولتی شهر … در سال تحصیلی … می باشد که نمونه ای به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی و سیاهه ارزشیابی توصیفی گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری مناسب در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین میزان به کارگیری ارزشیابی توصیفی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۵/۰>P). بر این اساس، استفاده هدفمند و اصولی از ارزشیابی توصیفی می تواند به افزایش علاقه مندی، مشارکت فعال و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی کمک کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، انگیزش تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری دانش آموزان ، نظام ارزشیابی