تحلیل نقش روابط عاطفی معلم و دانش آموز در موفقیت تحصیلی دوره ابتدایی

این مقاله مروری با هدف تحلیل نقش روابط عاطفی معلم و دانش آموز در موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. با بررسی نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی، تاثیر کیفیت روابط عاطفی بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری و رفتارهای کلاسی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهند که روابط مثبت و حامیانه معلم و دانش آموز به عنوان یک عامل کلیدی در افزایش خودکارآمدی تحصیلی، کاهش اضطراب و بهبود عملکرد درسی عمل می کند. در این میان، مولفه هایی مانند ایجاد اعتماد، توجه به نیازهای فردی و ارائه بازخوردهای سازنده از مهم ترین ویژگی های روابط موثر شناخته شده اند. همچنین، این مقاله به بررسی موانع ایجاد چنین روابطی از جمله تراکم کلاسی، محدودیت های زمانی و ناآگاهی برخی معلمان از مهارت های ارتباطی موثر می پردازد. در پایان، با ترکیب یافته های پژوهشی، راهکارهای عملی برای تقویت روابط عاطفی سازنده در محیط های آموزشی پیشنهاد شده است. این راهکارها شامل آموزش مهارت های ارتباطی به معلمان، ایجاد فضای کلاسی حمایت گر و طراحی برنامه های مداخله ای هدفمند می شود. نتایج این مطالعه مروری می تواند به سیاست گذاران آموزشی، معلمان و محققان در طراحی محیط های یادگیری کارآمدتر یاری رساند.

کلیدواژه ها:

روابط عاطفی معلم و دانش آموز ، موفقیت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، خودکارآمدی تحصیلی ، محیط یادگیری حمایت گر.