نقش رویکرد تلفیقی (تربیت بدنی با سایر دروس) در یادگیری پایدار مفاهیم آموزشی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رویکرد تلفیقی (ترکیب تربیت بدنی با سایر دروس) در یادگیری پایدار مفاهیم آموزشی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش توصیفی‑تحلیلی صورت گرفته و داده ها از طریق مشاهده مستقیم کلاس های تلفیقی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از معلمان مجرب (شامل معلمان تربیت بدنی و معلمان دروس دیگر) و ۲۰ نفر از دانش آموزان مقطع ابتدایی در مدارس شهر تهران جمع آوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رویکرد تلفیقی تاثیر مثبت و چشمگیری بر عمق یادگیری و ماندگاری مفاهیم آموزشی در ذهن دانش آموزان دارد. هنگامی که مفاهیم درسی (مانند مفاهیم ریاضی، علوم، فارسی و ...) از طریق حرکت، بازی و فعالیت بدنی به دانش آموزان آموزش داده می شود، یادگیری برای آنها ملموس تر، عینی تر و لذت بخش تر می گردد. معلمان شرکت کننده در پژوهش تاکید کردند که در این رویکرد، دانش آموزان مفاهیم را با عمق بیشتری درک می کنند و به دلیل درگیری عاطفی و جسمی با موضوع، مطالب برای مدت طولانی تری در حافظه آنان باقی می ماند. دانش آموزان نیز کلاس های تلفیقی را بسیار جذاب تر از کلاس های سنتی توصیف کردند و بیان داشتند که در این کلاس ها مفاهیم را بهتر می فهمند و از یادگیری لذت بیشتری می برند. همچنین این رویکرد موجب افزایش انگیزه، مشارکت فعال، کاهش خستگی و یکنواختی کلاس، و تقویت مهارت های اجتماعی و کار گروهی در دانش آموزان می شود. نتایج پژوهش بر لزوم آشنایی معلمان با اصول و روش های تدریس تلفیقی و گنجاندن این رویکرد در برنامه های درسی و آموزش های ضمن خدمت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رویکرد تلفیقی ، یادگیری پایدار ، تدریس تلفیقی ، تربیت بدنی ، آموزش از طریق حرکت ، یادگیری فعال ، ماندگاری مفاهیم ، مشارکت دانش آموزان