نقش مشارکت فعال والدین در ارتقاء کیفیت یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی

نظام تعلیم و تربیت ابتدایی، به عنوان زیربنای اصلی رشد شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان، نیازمند تعامل و همکاری سازنده میان مدرسه و خانواده است. در این میان، مشارکت فعال والدین یکی از موثرترین عوامل محیطی در ارتقاء کیفیت یادگیری دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش های متعددی بر این نکته تاکید دارند که مشارکت خانواده ها، به ویژه در قالب پیگیری تکالیف درسی، حضور در جلسات آموزشی، ارتباط مستمر با معلمان، فراهم سازی محیط یادگیری در خانه و حمایت های عاطفی، به طور مستقیم با افزایش انگیزش تحصیلی، پیشرفت درسی و بهبود رفتارهای یادگیری دانش آموزان مرتبط است. مقاله حاضر با روش مرور نظام مند، به بررسی نظریات، مدل ها و یافته های پژوهشی در زمینه نقش مشارکت والدین در کیفیت یادگیری کودکان دبستانی می پردازد. تحلیل مطالعات نشان می دهد که هرچه مشارکت والدین هدفمندتر، مستمرتر و در هماهنگی با برنامه های مدرسه باشد، تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی و رشد مهارت های یادگیری پایدارتر خواهد بود. همچنین، عوامل موثری همچون سطح تحصیلات والدین، باورهای آنان درباره آموزش، حمایت های سیاستی مدارس، و وضعیت فرهنگی–اقتصادی خانواده بر نوع و میزان مشارکت تاثیرگذارند. بر این اساس، طراحی برنامه هایی برای توانمندسازی والدین، ایجاد نظام ارتباطی اثربخش بین خانه و مدرسه، و بازتعریف نقش خانواده در فرایند آموزش رسمی، گامی موثر در بهبود کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی به شمار می رود. این مقاله تلاش دارد تا با تبیین ابعاد مختلف مشارکت والدین، زمینه ای برای سیاست گذاری آموزشی و اقدام های مدرسه محور در راستای ارتقاء سطح یادگیری دانش آموزان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، یادگیری دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، عملکرد تحصیلی ، خانه و مدرسه