تاثیر الگوهای فرزندپروری والدین بر پیشرفت تحصیلی و رشد روانی دانش آموزان

فرزندپروری یکی از عوامل تعیین کننده در شکل گیری شخصیت، رفتار و عملکرد تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود. پژوهش های متعددی نشان داده اند که سبک های مختلف فرزندپروری، از جمله مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیرانه، تاثیر قابل توجهی بر رشد روانی، خودکارآمدی، انگیزش تحصیلی و موفقیت تحصیلی کودکان دارند. سبک فرزندپروری مقتدرانه با ایجاد محیطی حمایتگر و در عین حال محدودکننده، زمینه را برای توسعه مهارت های اجتماعی، توانایی حل مسئله و عملکرد تحصیلی مطلوب فراهم می کند، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه ممکن است پیامدهای منفی همچون کاهش انگیزش، اضطراب و مشکلات رفتاری را به همراه داشته باشند. این مقاله با مرور پژوهش های پیشین، به بررسی رابطه بین الگوهای فرزندپروری والدین و جنبه های روانی و تحصیلی دانش آموزان می پردازد و نشان می دهد که انتخاب سبک فرزندپروری مناسب می تواند نقش موثری در تقویت رشد روانی و موفقیت تحصیلی کودکان داشته باشد. نتایج این بررسی، اهمیت توجه والدین و مربیان به شیوه های فرزندپروری و تاثیر آنها بر آموزش و پرورش کودکان را برجسته می سازد و مسیر پژوهش های آینده در حوزه روان شناسی تربیتی و تعلیم و تربیت را مشخص می کند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، رشد روانی ، موفقیت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد دانش آموزان ، خودکارآمدی.