تاثیر فناوری های نوین پرورشی بر آموزش و پرورش دانش آموزان

کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در عصر حاضر به سرعت در حال گسترش است و همه ابعاد زندگی از جمله تعلیم و تربیت را در شکل های متفاوت آن دچار تغییر نموده است. استفاده از فناوری های نوین آموزشی توسط متخصصان تعلیم و تربیت مورد تاکید قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر فناوری های نوین بر کارآیی و اثربخشی آموزشی دانش آموزان بود. روش تحقیق در این مقاله کتابخانه ای می باشد. اگر معلمی هدف های آموزشی یک واحد درسی را معین کند و به طور صریح و روشن انتظاراتی را که از شاگردان دارد بیان نماید، در سازمان دادن آموزش انفرادی موفق خواهد بود. هدف های صریح و روشن آموزشی، به شاگردان کمک می کند که بدقت دریابند چه مسئولیتی دارند و چه فعالیتهایی باید انجام دهند. بعلاوه، چنین هدف های روشن و صریحی قادرند هرگونه احساس ناتوانی شاگردان را کاهش دهند. آنچه در روش برای شاگردان جالب توجه است، پیشرفت آنان براساس توانایی خودشان است. با این روش فراگیران وقت بیشتری صرف کنند، اما در مجموع، با توجه به زمان حضور شاگردان درکلاس های رسمی معمولی، می توان گفت چندان تفاوتی از نظر زمان بین دو روش سنتی و خودآموز وجود ندارد. از معایب روش این است برای کسب دانش صرفا آموزش و حضور فیزیکی در مکانهای آموزشی مهم نیست بلکه پژوهش و تحقیق هم می تواند بر علم و دانش بیافزاید. پژوهش عامل مهمی در تولید دانش، دانایی و پیشرفت جامعه انسانی است و میزان پژوهش های انجام شده در هرجامعه شاخص توسعه و پیشرفتگی آن جامعه به حساب می آید.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، پیشرفت ، آموزش و پرورش ، نوآوری