بازنمایی فضا و زمان در رمان های نوجوان ایرانی و تاثیر آن بر تفکر خلاق

فضا و زمان در رمان ها، نه تنها به عنوان زمینه ای برای روایت داستان بلکه به عنوان ابزاری برای شکل دهی به تجربه خواننده و توسعه تفکر خلاق عمل می کنند. این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی به بررسی بازنمایی فضا و زمان در رمان های نوجوان ایرانی می پردازد و تاثیر آن بر مهارت تفکر خلاق دانش آموزان را مورد ارزیابی قرار می دهد. نتایج نشان می دهد که نحوه نمایش محیط، تغییرات زمانی و جریان روایی در رمان ها، قابلیت ایجاد تجربه ای تعاملی و تقویت مهارت های تحلیلی، تخیلی و انتقادی نوجوانان را دارد.

کلیدواژه ها:

فضا ، زمان ، رمان نوجوان ، تفکر خلاق ، روایت ، ادبیات ایرانی