پیوند آموزشی در عصر دیجیتال: نقش ارتباط مجازی معلم و دانش آموزان

هدف: این مقاله مروری با هدف بررسی نظام مند نقش ارتباط مجازی معلم و دانش آموزان در یادگیری دیجیتال و شناسایی عوامل موثر بر کیفیت این تعاملات انجام شده است.روش: در این مطالعه، پژوهش های منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ از پایگاه های اطلاعاتی معتبر شامل ScienceDirect, ERIC, IEEE Xplore و پایگاه های داخلی با استفاده از کلیدواژه های مرتبط مورد بررسی قرار گرفتند. معیار ورود مطالعات، تمرکز بر ارتباط مجازی معلم-دانش آموز و ارائه شواهد تجربی معتبر بود.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که ارتباط مجازی موثر دارای سه بعد اصلی است: ۱) بعد شناختی (ارتباط آموزشی و محتوایی) ۲) بعد عاطفی (حمایت روان شناختی و انگیزشی) ۳) بعد مدیریتی (سازماندهی و راهبری فرآیند یادگیری). عوامل موثر بر کیفیت این ارتباط شامل مهارت های فناورانه معلمان، طراحی تعاملات معنادار، بازخورد به موقع و شخصی سازی آموزش است.نتیجه گیری: پیوند آموزشی مجازی زمانی موثر است که بتواند تعاملات انسانی را در فضای دیجیتال بازسازی کند. طراحی محیط های یادگیری ترکیبی، آموزش مهارت های ارتباط دیجیتال به معلمان و دانش آموزان، و توسعه ابزارهای هوشمند پشتیبان ارتباط از جمله پیشنهادات این مطالعه است. پژوهش های آتی می توانند به بررسی تاثیر این عوامل در بافت های فرهنگی مختلف بپردازند.

کلیدواژه ها:

یادگیری دیجیتال ، ارتباط مجازی ، تعامل معلم-دانش آموز ، آموزش آنلاین ، فناوری آموزشی