الگوی بهینه بهره برداری از ظرفیت مدارس در راستای تحقق اهداف سند تحول بنیادین

سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، به عنوان نقشه راه توسعه نظام تعلیم و تربیت ایران، تاکید ویژه ای بر بهره برداری موثر، کارآمد و هدفمند از ظرفیت های موجود در مدرسه دارد. در این راستا، مدارس به مثابه کانون های اصلی تحقق ماموریت های تربیتی، فرهنگی و اجتماعی نظام آموزشی شناخته می شوند که می توانند با به کارگیری سازوکارهای مدیریتی کارآمد، مشارکت فعال ذی نفعان، بازنگری در ساختارها و گسترش تعاملات درون سازمانی و برون سازمانی، نقش موثری در تحقق اهداف راهبردی سند ایفا کنند. مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی مطالعات نظری و تجربی صورت گرفته در زمینه شیوه های بهره برداری از ظرفیت های مدرسه در ابعاد فیزیکی، انسانی، فکری، فرهنگی و اجتماعی پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که شکل گیری الگوی بهینه بهره برداری مستلزم توجه به مدیریت مدرسه محور، توانمندسازی معلمان، جلب مشارکت خانواده ها و نهادهای محلی، و استقرار نظام ارزشیابی عملکرد است. همچنین، توسعه مدرسه به عنوان نهاد یادگیرنده و انعطاف پذیر، شرطی ضروری برای انطباق با تحولات محیطی و تحقق غایت تربیت تمام ساحتی در چارچوب سند تحول بنیادین است. این مقاله در تلاش است تا از خلال بررسی پژوهش های پیشین، به طراحی الگوهایی کارآمد و بومی سازی شده برای تقویت نقش مدرسه در فرآیند تحول آموزشی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مدرسه محوری ، سند تحول بنیادین ، ظرفیت مدرسه ، الگوی بهره برداری ، تحول نظام آموزشی.