چگونه میتوانیم با ایجاد فضای یادگیری امن و حمایتی، اعتمادبه نفس دانش آموز استثنایی پایه اول ابتدایی را افزایش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و ارتقای اعتمادبه نفس دانش آموزان استثنایی پایه اول ابتدایی از طریق ایجاد فضای یادگیری امن و حمایتی انجام شد. اهمیت این پژوهش از آنجا ناشی می شود که اعتمادبه نفس، نقش بسیار تعیین کننده ای در توانایی یادگیری، مشارکت در فعالیت های کلاسی و تعامل اجتماعی دانش آموزان استثنایی دارد و فقدان آن می تواند مانع رشد شناختی و عاطفی آنان شود. دانش آموزان استثنایی اغلب در مواجهه با فعالیت های فردی و گروهی دچار اضطراب، ترس از اشتباه و کمبود انگیزه می شوند که این وضعیت نیازمند طراحی محیطی حمایت کننده و برنامه های آموزشی هدفمند است. روش انجام پژوهش از نوع اقدام پژوهی بود و شامل چند مرحله اصلی شد: ابتدا وضعیت موجود دانش آموزان استثنایی با استفاده از مشاهده کلاس، یادداشت های روزانه معلم، بررسی آثار تولید شده دانش آموز، مصاحبه های کوتاه با دانش آموزان و گفت وگو با خانواده ها مورد بررسی قرار گرفت تا نقاط ضعف، نیازها و رفتارهای واقعی آن ها شناسایی شود. شواهد اولیه نشان داد که دانش آموزان در فعالیت های گروهی مشارکت محدودی دارند، از پاسخگویی و مواجهه با تکالیف دشوار خودداری می کنند و سطح اضطراب و ترس از شکست بالاست. این وضعیت ضرورت ایجاد فضای حمایتی و اجرای راهکارهای هدفمند برای تقویت اعتمادبه نفس را تایید کرد. نتایج حاصل از شواهد دوم نشان داد که پس از اجرای راهکارها، میزان مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های فردی و گروهی افزایش یافته، سطح اضطراب آن ها کاهش یافته و انگیزه و خودباوری آن ها تقویت شده است. همچنین، بررسی آثار تولید شده و مصاحبه ها با دانش آموزان و خانواده ها نشان داد که دانش آموزان تجربه موفقیت های مکرر داشته و اعتمادبه نفس بیشتری پیدا کرده اند. خانواده ها نیز تغییرات مثبت در رفتار و علاقه فرزندشان به فعالیت های مدرسه را تایید کردند.

کلیدواژه ها:

فضای یادگیری ، امن ، حمایتی ، اعتمادبه نفس ، دانش آموز استثنایی ، پایه اول ابتدایی