علل و عوامل موثر در اختلال سلوک

اختلال سلوک (Conduct Disorder) یک اختلال رفتاری است که در آن فرد، به طور مداوم و عمدی، قوانین اجتماعی، حقوق دیگران و هنجارهای اجتماعی را نقض می کند. بررسی عوامل مختلفی که منجر به بروز این اختلال می شوند، به ویژه عوامل ژنتیکی، می تواند درک بهتری از این اختلال را فراهم کند. در این بخش، به نقش وراثت و ژنتیک در بروز اختلال سلوک پرداخته می شود.• ۱- اثرات ژنتیکی بر رفتارهای ضد اجتماعیتحقیقات متعدد نشان داده اند که عوامل ژنتیکی در بروز اختلال سلوک نقش مهمی دارند. افراد مبتلا به اختلال سلوک اغلب سابقه ای از رفتارهای ضد اجتماعی یا پرخاشگرانه در خانواده هایشان دارند، به ویژه در مواردی که یکی از والدین یا نزدیکان درجه یک مبتلا به اختلالات روانی یا اختلالات رفتاری هستند. به طور خاص، برخی از ویژگی های رفتاری مانند خشونت، عدم کنترل تکانه، و بی اعتنایی به حقوق دیگران، می توانند از نسل به نسل منتقل شوند.• ۲- مطالعات دوقلوها و خانوادگیمطالعات دوقلوها و خانوادگی یکی از اصلی ترین روش ها برای بررسی نقش وراثت در اختلال سلوک است. در این نوع مطالعات، شباهت ها و تفاوت های رفتاری بین دوقلوهای همسان و دوقلوهای غیرهمسان مقایسه می شود:• مطالعات دوقلوهای همسان (Monozygotic twins) نشان می دهند که دوقلوهای همسان، که ژنتیک کاملا مشابهی دارند، بیشتر از دوقلوهای غیرهمسان (Dizygotic twins) رفتارهای ضد اجتماعی مشابهی از خود بروز می دهند. این یافته ها نشان دهنده تاثیر قابل توجه ژنتیک در بروز اختلال سلوک است.• مطالعات خانوادگی نیز نشان داده اند که افراد مبتلا به اختلال سلوک بیشتر از دیگران ممکن است والدین یا اعضای خانواده ای با سابقه اختلالات رفتاری یا روانی داشته باشند. این نشان می دهد که وراثت می تواند نقش زیادی در بروز این اختلال ایفا کند.• ۳- نقش ژن های خاص در اختلال سلوکمطالعات ژنتیکی نشان داده اند که تعدادی از ژن ها می توانند با اختلال سلوک مرتبط باشند. برخی از این ژن ها به شیوه هایی که فرد به موقعیت های استرس زا یا تحریکات بیرونی پاسخ می دهد، مرتبط هستند. برای مثال، ژن هایی که مسئول تولید انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و سروتونین هستند، ممکن است در بروز رفتارهای ضد اجتماعی و تحریک پذیری نقش داشته باشند.• ژن MAOA (Monoamine oxidase A): این ژن که در تنظیم انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و سروتونین نقش دارد، به ویژه در جنسیت مردان با اختلال سلوک مرتبط است. افراد با نسخه های خاصی از این ژن، به خصوص اگر در محیط های پرخطر یا آسیب زا رشد کرده باشند، بیشتر مستعد بروز رفتارهای ضد اجتماعی و پرخاشگرانه هستند.• ژن های مرتبط با سیستم های عصبی و هورمونی: پژوهش ها نشان داده اند که برخی از اختلالات در عملکرد سیستم های عصبی، به ویژه در نواحی مغزی مرتبط با کنترل تکانه و رفتارهای اجتماعی، می تواند در افزایش احتمال بروز اختلال سلوک نقش داشته باشد. این مسائل ژنتیکی می توانند باعث اختلال در توانایی فرد برای مدیریت احساسات و واکنش های پرخاشگرانه شوند.