نقش مدیریت مدرسه در کاهش تنش های ارتباطی و ارتقای هم افزایی میان والدین و معلمان

روابط سازنده میان اولیا و معلمان از پیش شرط های اساسی ارتقای کیفیت آموزشی و شکل گیری محیط یادگیری اثربخش به شمار می آید. با این حال، بروز تعارضات ارتباطی می تواند انسجام مدرسه را تضعیف کرده و پیامدهای منفی بر عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان برجای گذارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش شیوه های مدیریت مدرسه در کاهش تنش ها و تقویت همکاری میان خانواده و معلمان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی، به بررسی راهبردهای مدیریتی موثر در پیشگیری و حل تعارض پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که تقویت مهارت های ارتباطی مدیران، استقرار مدیریت مشارکتی، توسعه فرهنگ سازمانی مبتنی بر اعتماد و شفافیت، و بهره گیری از سازوکارهای نظام مند حل اختلاف، تاثیر معناداری در بهبود تعاملات دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که عواملی همچون محدودیت منابع، فشارهای کاری و نگرش های سنتی می توانند مانعی در مسیر همکاری سازنده باشند. در مجموع، اتخاذ رویکردی انسانی و ارتباط محور در مدیریت مدرسه می تواند به ایجاد فضای همدلانه، افزایش اعتماد متقابل و ارتقای کیفیت آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه ، تعارض سازمانی ، مشارکت اولیا ، همکاری معلمان ، فرهنگ سازمانی ، مدیریت ارتباطات