فناوری های نوین آموزشی و تحول در نقش های حرفه ای آموزگاران دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تاثیر فناوری های نوین آموزشی بر نقش های حرفه ای آموزگاران دوره ابتدایی انجام شده است. ورود فناوری های اطلاعات و ارتباطات به محیط های آموزشی، تغییرات بنیادینی در فرایند یاددهی-یادگیری ایجاد کرده و به تبع آن، نقش های سنتی معلمان را دستخوش تحول ساخته است. این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند منابع علمی، اسناد معتبر و پژوهش های مرتبط انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری های آموزشی موجب گذار از الگوی سنتی معلم محور به سوی الگوهای دانش آموزمحور، تسهیل گری و راهبری یادگیری شده است. آموزگاران ابتدایی در عصر دیجیتال نقش های متنوعی از جمله طراح آموزشی، تسهیل گر یادگیری، ارزیاب و راهنمای فرایند یادگیری، تولیدکننده محتوای چندرسانه ای و مدیر محیط های یادگیری ترکیبی را بر عهده گرفته اند. با این حال، تحقق کامل این تحول با چالش هایی همچون کمبود مهارت های دیجیتال معلمان، نابرابری در دسترسی به زیرساخت های فناورانه و نیاز به بازتعریف برنامه های توانمندسازی حرفه ای مواجه است. نتیجه گیری می شود که بهره گیری موثر از فناوری های نوین آموزشی مستلزم طراحی برنامه های توسعه حرفه ای مستمر، فراهم سازی زیرساخت های مناسب و بازنگری در نقش های سنتی معلم با رویکردی تلفیقی است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، آموزگاران ابتدایی ، نقش حرفه ای ، تحول دیجیتال ، یکپارچگی فناوری ، کلاس هوشمند