تاثیر تدریس تلفیقی بر بهبود یادگیری دانش آموزان ابتدایی با سبک های یادگیری متفاوت

آموزش در دوره ابتدایی نقش زیربنایی در شکل گیری شخصیت علمی، شناختی و مهارتی دانش آموزان دارد (شریعتمداری، ۱۳۹۷). یکی از چالش های اساسی در این دوره، وجود تفاوت های فردی و سبک های یادگیری متنوع میان دانش آموزان است که موجب می شود روش های سنتی تدریس نتوانند پاسخ گوی نیاز همه فراگیران باشند (سیف، ۱۳۹۹). در این میان، تدریس تلفیقی به عنوان رویکردی نوین در برنامه ریزی درسی، با هدف ایجاد پیوند میان دروس و معنادار کردن یادگیری مطرح شده است (Drake & Burns, ۲۰۰۴).هدف این مقاله بررسی تاثیر تدریس تلفیقی بر بهبود یادگیری دانش آموزان ابتدایی با سبک های یادگیری متفاوت است. روش پژوهش، مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع معتبر داخلی و خارجی، مبانی نظری تدریس تلفیقی، مفهوم سبک های یادگیری و شواهد پژوهشی مرتبط بررسی شده است (حسینی، ۱۳۹۸؛ اسدی و همکاران، ۱۴۰۰). یافته ها نشان می دهد که تدریس تلفیقی با فراهم آوردن زمینه تنوع در روش های تدریس، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و ایجاد ارتباط معنادار بین مفاهیم درسی، می تواند موجب افزایش انگیزش، تعمیق یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان شود (Beane, ۱۹۹۷؛ Drake & Reid, ۲۰۱۰). در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان دوره ابتدایی در جهت اجرای موثر تدریس تلفیقی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تدریس تلفیقی ، سبک های یادگیری ، یادگیری معنادار ، آموزش ابتدایی ، تفاوت های فردی