بررسی اختلال در نوشتن املا در دانش آموزان دوره ابتدایی و راهکارهای آموزشی مبتنی بر نقش معلم

اختلال در نوشتن املا یکی از شایع ترین اختلالات یادگیری در میان دانش آموزان دوره ابتدایی است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، پیشرفت زبانی و وضعیت عاطفی–اجتماعی آنان تاثیر منفی بگذارد (Karimi, ۲۰۱۹). این اختلال معمولا به صورت خطاهای مکرر املایی، حذف یا جابه جایی حروف، ناتوانی در تشخیص صداها و ضعف در به کارگیری قواعد نوشتاری زبان فارسی ظاهر می شود (Moats, ۲۰۱۰). پژوهش ها نشان می دهد که اختلال املا صرفا ناشی از کم توجهی یا ضعف آموزشی نیست، بلکه عوامل شناختی، زبانی، عصب رشدی و محیطی در بروز آن نقش دارند (Snowling, ۲۰۱۴).معلمان دوره ابتدایی به دلیل ارتباط مستقیم و مستمر با دانش آموزان، نقش اساسی در شناسایی زودهنگام و مداخله آموزشی موثر برای این اختلال دارند (Shaywitz, ۲۰۰۵). با این حال، نبود آگاهی کافی از ماهیت اختلال املا می تواند منجر به قضاوت نادرست درباره توانایی های دانش آموز و کاهش اعتمادبه نفس او شود (Rahimi & Ahmadi, ۲۰۲۰). هدف مقاله حاضر، بررسی علمی اختلال در نوشتن املا، تبیین علل و نشانه های آن و ارائه راهکارهای کاربردی برای معلمان ابتدایی است تا زمینه بهبود یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فراهم شود (Graham & Santangelo, ۲۰۱۲). این مقاله با روش مروری–تحلیلی و بر اساس منابع معتبر فارسی و خارجی تدوین شده است (Creswell, ۲۰۱۸).

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، اختلال املا ، نوشتن ، دانش آموزان ابتدایی ، معلم ابتدایی