تحلیل نقش هوش مصنوعی آموزشی و تعامل معلم–دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی

هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی آموزشی و تعامل معلم–دانش آموز در پیشرفت تحصیلی فراگیران و تبیین نحوه هم پیوندی این دو مولفه در محیط های یادگیری نوین بود. روش تحقیق از نوع مرور علمی بوده و با بررسی نظام مند مقالات، گزارش های پژوهشی و منابع علمی داخلی منتشرشده در سال های اخیر انجام شد. داده ها به صورت کیفی استخراج، مقایسه و تحلیل شدند و تلاش گردید الگوهای مشترک و نتایج برجسته پژوهش ها شناسایی و تلفیق شوند. یافته های تحقیق نشان داد که هوش مصنوعی آموزشی با فراهم سازی یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد مستمر و تحلیل داده های یادگیری، نقش موثری در بهبود فرایند آموزش ایفا می کند، اما تاثیرگذاری آن زمانی بیشینه می شود که با تعامل فعال و هدفمند معلم–دانش آموز همراه باشد. نتایج همچنین حاکی از آن است که تعامل اثربخش معلم–دانش آموز، به ویژه در محیط های آموزش هوشمند و ترکیبی، به افزایش مشارکت، انگیزش و انسجام یادگیری منجر می شود و نقش تعیین کننده ای در مدیریت کلاس و هدایت یادگیری دارد. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که تلفیق خردمندانه هوش مصنوعی آموزشی با تعامل انسانی، می تواند به ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بینجامد و مسیر حرکت نظام آموزشی به سوی آموزش انسانی–هوشمند را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، تعامل معلم–دانش آموز ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری هوشمند