تاثیر تدریس متون ادبیات تطبیقی کلاسیک و معاصر بر شکل گیری هویت فرهنگی، اجتماعی و سازمانی در محیط های آموزشی مدارس ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس متون ادبیات تطبیقی کلاسیک و معاصر بر شکل گیری هویت فرهنگی، اجتماعی و سازمانی در محیط های آموزشی مدارس ایران انجام شده است. ادبیات تطبیقی به عنوان رویکردی میان رشته ای، ظرفیت آن را دارد که با ایجاد پیوند میان سنت های ادبی کلاسیک و جریان های معاصر، بستری برای بازاندیشی در هویت دانش آموزان فراهم آورد. روش تحقیق به صورت ترکیبی (کیفی–کمی) طراحی شد. در بخش کمی، پرسشنامه ای میان ۴۲۰ دانش آموز و ۸۵ معلم توزیع گردید و داده ها با مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. در بخش کیفی، مصاحبه های عمیق با ۳۰ مدیر و معلم انجام شد و روایت های آنان با رویکرد تحلیل مضمون بررسی گردید.یافته ها نشان داد که تدریس متون تطبیقی تاثیر معناداری بر تقویت هویت فرهنگی دانش آموزان دارد (β=۰.۷۱, p<۰.۰۰۱). همچنین، ۶۸٪ دانش آموزان مشارکت فعال در فعالیت های گروهی را به تجربه ی مواجهه با متون تطبیقی نسبت دادند. در سطح سازمانی، تدریس این متون موجب ارتقای فرهنگ سازمانی مدارس شد؛ به ویژه در شاخص هایی چون اعتماد میان معلمان و دانش آموزان (β=۰.۶۴, p<۰.۰۱) و مشروعیت تصمیمات آموزشی (β=۰.۵۹, p<۰.۰۵). تحلیل کیفی نیز نشان داد که مدیران و معلمان تدریس متون کلاسیک و معاصر را ابزاری برای ایجاد همبستگی میان ارزش های سنتی و نیازهای معاصر می دانند.در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که ادبیات تطبیقی می تواند به عنوان چارچوبی نوین در آموزش مدارس ایرانی عمل کند؛ چارچوبی که نه تنها هویت فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کند، بلکه به ارتقای فرهنگ سازمانی مدارس نیز یاری می رساند.

کلیدواژه ها:

ادبیات تطبیقی ، متون کلاسیک ، متون معاصر ، هویت فرهنگی ، هویت اجتماعی