نقش تعامل خانه–مدرسه در ارتقای سرمایه اجتماعی و اخلاق شهروندی (مطالعه موردی دوره ابتدایی)

این پژوهش با هدف بررسی نقش حیاتی تعامل مستمر و موثر میان خانه و مدرسه در پرورش سرمایه اجتماعی و نهادینه سازی اخلاق شهروندی در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. تعامل خانه–مدرسه به عنوان یک فرآیند دوسویه و بنیادین، زمینه ساز ایجاد اعتماد، شبکه سازی، و تقویت هنجارهای اجتماعی مثبت در محیط های یادگیری و خانواده محسوب می شود. در جامعه امروز که چالش های اخلاقی و گسست های اجتماعی رو به افزایش است، تقویت پیوندهای بین نهاد اصلی تربیت (خانواده) و نهاد رسمی آموزش (مدرسه) برای ساختن شهروندانی مسئولیت پذیر و فعال ضروری به نظر می رسد. روش شناسی پژوهش حاضر، ترکیبی (آمیخته) بوده و بر پایه داده های شبیه سازی شده مبتنی بر توزیع نرمال برای متغیرهای کلیدی استوار است. یافته های شبیه سازی شده نشان داد که افزایش سطح تعامل خانه–مدرسه (با ضریب بتا مثبت و معنادار) رابطه مستقیم و قوی با افزایش مولفه های سرمایه اجتماعی (شامل اعتماد، مشارکت و هنجارهای مشترک) دارد. به طور مشابه، سرمایه اجتماعی حاصل، به عنوان یک میانجی قوی، بر تقویت مولفه های اخلاق شهروندی (مانند مسئولیت پذیری، احترام به قانون و همبستگی) تاثیر مثبت معناداری اعمال می کند. این مطالعه بر اهمیت راهبردهای سیستمی و مداخله محور برای تسهیل این تعاملات، به ویژه در مراحل شکل گیری هویت شهروندی در دوره ابتدایی، تاکید دارد. نتایج، راهکارهایی عملیاتی برای سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس جهت طراحی برنامه های مشارکتی منسجم ارائه می دهد.