سلامت روان در محیط کار و مدیریت ریسک های رفتاری: یک رویکرد تلفیقی در چارچوب مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE)

سلامت روان کارکنان به عنوان یک عامل حیاتی و اغلب نادیده گرفته شده در محیط های کاری، تاثیر مستقیمی بر عملکرد، غیبت، بهره وری و مهم تر از آن، ایمنی فرآیندهای عملیاتی دارد. این مقاله مروری-تحلیلی به بررسی رابطه پیچیده میان سلامت روان، بروز رفتارهای پرخطر و مدیریت ریسک در سازمان ها می پردازد. با توجه به اینکه حوادث ایمنی اغلب ریشه در خطاهای انسانی ناشی از استرس، فرسودگی شغلی، یا مشکلات روانی دارند، رویکرد سنتی HSE که صرفا بر جنبه های فیزیکی تمرکز دارد، ناکافی است. این تحقیق با استفاده از منابع علمی معتبر، به تحلیل مدل های رفتاری ایمنی (BBS)، نقش فرهنگ ایمنی در حمایت روانی، و لزوم ادغام ارزیابی ریسک های روانی (Psychosocial Risk Assessment) در سیستم های مدیریت HSE می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که سرمایه گذاری بر سلامت روان نه تنها یک مسئولیت اخلاقی است، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای کاهش حوادث، بهبود تعهد کارکنان و دستیابی به عملکرد ایمنی پایدار محسوب می شود. این مقاله بر لزوم توسعه چارچوب های تلفیقی تاکید می کند که مدیریت ریسک های رفتاری ناشی از عوامل روانی را به صورت فعال در دستور کار قرار دهد و نقش رهبری ارشد را در تعهد به این حوزه حیاتی برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، ریسک رفتاری ، رفتارمحور ایمنی (BBS) ، فرهنگ ایمنی ، مدیریت ریسک HSE ، فرسودگی شغلی