بررسی رابطه بین شدت استفاده از تلفن همراه هوشمند و تمرکز حواس در کلاس درس دانش آموزان مقطع متوسطه دوم

هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین میزان و نحوه استفاده از تلفن همراه هوشمند و سطح تمرکز حواس دانش آموزان در کلاس درس بود. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم مدارس شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۰۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخت «عادات استفاده از تلفن همراه» و پرسشنامه استاندارد «تمرکز حواس» بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین شدت استفاده از تلفن همراه (به ویژه در ساعات شب) و کاهش تمرکز حواس در کلاس درس رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۰.۰۵ > P). همچنین مشخص شد که دانش آموزانی که تلفن همراه خود را در طول شب به همراه دارند، میانگین نمرات تمرکز و پیشرفت تحصیلی پایین تری نسبت به سایرین دارند. نتایج این پژوهش لزوم آموزش مصرف گرایی هوشمندانه ابزارهای دیجیتال و تنظیم قوانین استفاده از آن ها در محیط های آموزشی را تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تلفن همراه هوشمند ، تمرکز حواس ، پیشرفت تحصیلی ، اعتیاد به موبایل ، دانش آموزان متوسطه