بررسی چالش های آموزشی در دانش آموزان مرزی دیرآموز

کودکان دیرآموز، کودکانی هستند که طبق آخرین تعریف دارای بهره هوشی بین ۷۱ تا ۸۵ می باشند مطالعات نشان داده است که درصد واقعی این اشخاص براساس نمرات آزمون هوشی ۴/۱۲ درصد می باشد. سن عقلی دانش آموزان دیرآموز از سن شناسنامه ای آنان کمتر است و علی رغم داشتن نیازهای آموزشی ویژه، برای جابه جابی در سیستم آموزشی ویژه مناسب نیستند و طبق اصول نهضت عادی سازی و یکپارچه سازی آموزشی باید در مدارس عادی آموزش ببینند. معمولا تشخیص و شناسایی این افراد با مشکلاتی روبرو هست چرا که آنها در ظاهر مشکلی ندارند و در بسیاری از موقعیتها مانند فعالیتهای عملی و اجتماعی رضایت بخش عمل می کنند ولی در مهارتهای تحصیلی مانند خواندن و ریاضیات همانند همسالان عادی خویش موفق نیستند. تعدادی از این دانش آموزان پس از شکست های پیاپی تحصیلی که با آن مواجه می شوند در نهایت مجبور به ترک تحصیل از مدرسه عادی می شوند. در آموزش کودکان دیرآموز همواره باید سه اصل درگیری والدین ،آموزش فردی شده، و ارزیابی مستمر را مد نظر داشت مقاله ضمن تاکید براهمیت ارزیابی همه جانبه و پویایی دانش آموزان، شناسایی نیازهای ویژه آنها و اجرای آموزش فردی شده و بالینی، به بررسی ویژگی های افراد دیرآموز و نحوه شناسایی آنها در کلاس درس می پردازد و در پایان راهبردهایی را برای آموزش این کودکان در کلاس درس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

.