بررسی تاثیر سبکهای فرزند پروری بر رضایت زناشویی در فرزندان اول با سایر فرزندان دختر و پسرمتاهل

هدف پژوهش حاضر مقایسه تاثیر سبکهای فرزند پروری بر رضایت زناشویی در فرزندان اول با سایر فرزندان دختر و پسر متاهل شهر همدان است. روش پژوهش از دو روش علی مقایسه ای و همبستگی استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه زنان و مردان متاهل شهر همدان تشکیل دادند. نمونه شامل ۴۵۰ نفر بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از ۲ پرسشنامه استاندارد رضایت زناشویی انریچ (اولسون، ۱۹۸۹) با ۴۷ سوال، پرسشنامه سبکهای فرزند پروری ادراک شده (PAQ) (بوری، ۱۹۹۱) با۳۰ سوال، و پرسشنامه اطلاعات فردی محقق ساخته می باشد. یافته های موجود از طریق آزمون تحلیل واریانس سه راهه و آزمون تعقیبی شفه نشان داد که اثر سبک فرزند پروری بر رضایت زناشویی معنی دار است بدین معنی که تفاوت بین سبک فرزند پروری مقتدرانه با دو سبک سهل گیرانه و مستبدانه معنی دار است. اما تفاوت بین سبک فرزند پروری سهل گیرانه و مستبدانه معنی دار نیست. همچنین اثر جنسیت بر رضایت زناشویی معنی دار است. به این معنی که مردان نمرات بیشتری در رضایت زناشویی کسب کرده اند اما اثر ترتیب تولد بر رضایت زناشویی معنی دار نبود. نتایج این پژوهش بر تجارب افراد در خانواده اصلی و اهمیتی که این تجارب در شکل دهی روابط صمیمی بعدی و رضایت زناشویی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، رضایت زناشویی ، فرزندان اول ، تفاوت های جنسیتی ، فرزندان متاهل