روایت پژوهی : بازتاب خود معلم در روایت های تدریس : از اضطراب تا اعتماد به نفس

تدریس فرایندی پیچیده و انسانی است که تجربه های درونی معلم در آن نقش مهمی ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی بازتاب خود معلم در روایت های تدریس و مسیر تحول از اضطراب تا اعتماد به نفس انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کیفی و روایت پژوهی بوده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، خودروایت معلمان و یادداشت های تاملی پژوهشگر گردآوری شد. جامعه آماری شامل معلمان متوسطه دوم با سابقه های تدریس متفاوت بود و نمونه گیری به روش هدفمند و گلوله برفی انجام شد.تحلیل داده ها بر اساس روش مضمون محور روایت پژوهی کلندین و کانلی انجام شد و چهار مضمون اصلی شناسایی گردید:۱) اضطراب و ناایمنی حرفه ای،۲) خودآگاهی و بازاندیشی در تدریس،۳) حمایت اجتماعی و یادگیری از همکاران،۴)اعتماد به نفس و تثبیت هویت حرفه ای.یافته ها نشان داد که اضطراب، مرحله ای طبیعی و سازنده در مسیر رشد حرفه ای معلم است و از طریق بازاندیشی، حمایت همکاران و تجربه های موفقیت آمیز، به اعتماد به نفس و خودکارآمدی حرفه ای تبدیل می شود. همچنین پژوهش نشان داد که روایت پژوهی ابزار موثری برای فهم عمیق تجربه های زیسته معلمان و تقویت هویت حرفه ای آنان است.این پژوهش پیامدهای عملی مهمی دارد، از جمله: افزایش خودآگاهی و رضایت شغلی معلمان، بهبود کیفیت تدریس و ایجاد محیط آموزشی حمایت کننده توسط مدیران.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، تجربه ی معلم ، اضطراب تدریس ، اعتماد به نفس ، هویت حرفه ای