اقدام پژوهی: چگونه توانستم تعامل معلم و دانش آموز از طریق بازاندیشی حرفه ای بهبود بخشم ؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و بهبود تعامل میان معلم و دانش آموز در کلاس های متوسطه دوم از طریق بازاندیشی حرفه ای معلم انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، ضعف مشارکت دانش آموزان و فضای محدود گفت وگو در کلاس بود که منجر به کاهش انگیزه، اعتمادبه نفس و کیفیت یادگیری آنان می شد.روش پژوهش کیفی و مبتنی بر اقدام پژوهی بود و داده ها از طریق مشاهده مستقیم کلاس، مصاحبه با دانش آموزان و همکاران، پرسش نامه و یادداشت های بازاندیشی معلم گردآوری شد. پس از تحلیل شواهد، سه راهکار اصلی برای بهبود تعامل انتخاب شد:۱. بازاندیشی روزانه و اصلاح رفتار معلم،۲. ایجاد فضای گفت وگویی و فعالیت های گروهی،۳. استفاده از بازخورد مثبت و تشویقی.پس از اجرای راه حل ها در بازه یک ماهه و نظارت مستمر، نتایج نشان داد که:• میزان مشارکت دانش آموزان از ۳۰٪ به بیش از ۸۰٪ افزایش یافته است.• فضای کلاس صمیمی، امن و بدون اضطراب شد.• اعتماد به نفس و انگیزه دانش آموزان افزایش یافت و کیفیت یادگیری بهبود یافت.• معلم توانست با بازاندیشی حرفه ای، رفتار و سبک تدریس خود را اصلاح و تقویت کند.این پژوهش نشان داد که بازاندیشی حرفه ای معلم، ابزار موثری برای بهبود تعامل و ارتقای کیفیت یادگیری است و می تواند به عنوان الگویی عملی برای سایر کلاس ها و معلمان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازاندیشی حرفه ای ، تعامل معلم و دانش آموز ، مشارکت دانش آموزان ، فعالیت های گروهی ، بازخورد مثبت