اقدام پژوهی : چگونه توانستم با ایجاد «باشگاه تاب آوری» روحیه ی سازگاری، امید و مقابله با فشارهای زندگی را در دانش آموزان افزایش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف پاسخ به این پرسش انجام شد که «چگونه توانستم با ایجاد باشگاه تاب آوری، روحیه سازگاری، امید و مقابله با فشارهای زندگی را در دانش آموزان دبیرستان دخترانه افزایش دهم؟». جامعه مورد مطالعه شامل ۱۲ دانش آموز پایه دهم و یازدهم در دبیرستان قلم چی ناحیه ۳ کرج بود که بر اساس نیازسنجی اولیه و مصاحبه انتخاب شدند. در این اقدام پژوهی، برای گردآوری داده ها از مشاهده نظام مند، مصاحبه نیمه ساختاریافته، پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (CD-RISC نسخه فارسی) و یک پرسشنامه ۲۰ گویه ای بومی سازی شده استفاده شد. ابتدا وضعیت موجود و مشکلات اصلی دانش آموزان در مدیریت هیجان، خودگویی منفی، رها کردن فعالیت در زمان شکست و ناتوانی در درخواست کمک بررسی شد. سپس با طراحی و اجرای هشت جلسه «باشگاه تاب آوری» همراه با «دفترچه تاب آوری» و «گوشه تاب آوری» مداخله انجام گرفت. داده های حاصل از اجرای پیش آزمون و پس آزمون در قالب جدول نموداری شش پرسشه تحلیل شد و نتایج نشان داد که سطح مهارت های مقابله ای و رفتارهای تاب آورانه دانش آموزان به طور قابل توجهی بهبود یافته است. مقایسه شواهد قبل و بعد از مداخله نشان داد که دانش آموزان پس از شرکت در جلسات، برای مواجهه با مشکلات، بیشتر از راه های گفت وگو، درخواست کمک، تنفس عمیق و حل مسئله استفاده کردند و خودسرزنشی، واکنش های هیجانی سریع و قهرهای طولانی کاهش یافت. بر اساس یافته ها، اجرای برنامه های مدرسه محور و کوتاه مدت تاب آوری می تواند در ارتقای سلامت روان و بهبود مهارت های زندگی نوجوانان بسیار موثر باشد و قابلیت تکرار در سایر مدارس مشابه را دارد.