جایگاه معلم در پارادایم های جدید آموزشی: حرکت از انتقال دانش به تسهیل یادگیری

تحولات گسترده در نظریه های یادگیری و ظهور پارادایم های نوین آموزشی، جایگاه معلم را از نقش سنتی «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر فرایند یادگیری» تغییر داده است. هدف این پژوهش، تبیین جایگاه معلم در پارادایم های جدید آموزشی و بررسی ابعاد این گذار نقش در بهبود کیفیت یادگیری است. مطالعه حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و پژوهش های مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد در رویکردهای نوینی همچون یادگیری سازنده گرایانه، یادگیری مشارکتی و آموزش مبتنی بر حل مسئله، معلم به جای محوریت در ارائه محتوا، نقش طراحی کننده موقعیت های یادگیری، هدایت گر تعاملات آموزشی، تقویت کننده تفکر انتقادی و فراهم کننده بازخورد موثر را بر عهده دارد. این تغییر نقش موجب افزایش انگیزش درونی، خودراه بری یادگیرندگان، تعمیق فهم مفهومی و ارتقای مهارت های قرن بیست ویکم می شود. در نتیجه، توانمندسازی حرفه ای معلمان و بازنگری در برنامه های تربیت معلم، از الزامات تحقق این پارادایم نوین آموزشی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

معلم ، پارادایم های نوین آموزشی ، تسهیل گری یادگیری ، سازنده گرایی ، یادگیری فعال ، توسعه حرفه ای معلمان