تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر مولفه های کلیدی هوش هیجانی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان زابل

هدف این پژوهش بررسی عمق و چگونگی تاثیر آموزش مهارت های زندگی برمولفه های کلیدی هوش هیجانی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان زابل بود. هوش هیجانی که شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، آگاهی اجتماعی و مهارت های ارتباطی است، پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی و اجتماعی در آینده محسوب می شود. مهارت های زندگی، چارچوبی عملی برای توسعه این قابلیت های هیجانی فراهم می آورد.مطالعه حاضر با مرور مطالعات پیشین (شامل پژوهش های مقطعی و طولی) نشان داد که برنامه های منسجم آموزش مهارت های زندگی، به ویژه آن هایی که بر حل مسئله، همدلی و مدیریت هیجانات تمرکز دارند، به طور معناداری منجر به افزایش نمرات در تمامی ابعاد هوش هیجانی دانش آموزان می شود. یافته ها حاکی از آن است که مهارت هایی نظیر «مهارت های ارتباطی موثر» به طور مستقیم با «مهارت های اجتماعی» در هوش هیجانی همبستگی مثبت و قوی دارند، در حالی که «مدیریت استرس» به تقویت «خودتنظیمی» کمک می کند. نتیجه گیری کلی این است که تلفیق آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی دوره ابتدایی، یک استراتژی ضروری و زیربنایی برای پرورش نسل آینده با تاب آوری هیجانی بالا است.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، هوش هیجانی ، ابتدایی