بررسی تاثیر توانمندسازی نیروی انسانی بر خلاقیت و نوآوری در مدارس

امروزه خلاقیت و نوآوری به عنوان از ارکان اساسی تحول در نظام های آموزشی شناخته می شوند و نقش نیروی انسانی در تحقق این امر انکارناپذیر است. مدارس برای پاسخ گویی به نیازهای متغیر جامعه و ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری، نیازمند معلمان و کارکنانی توانمند، خلاق و نوآور هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر توانمندسازی نیروی انسانی بر خلاقیت و نوآوری در مدارس است. این پژوهش با رویکرد مروری و تحلیلی انجام شده و با بررسی منابع علمی معتبر داخلی و خارجی مرتبط با توانمندسازی نیروی انسانی، خلاقیت و نوآوری در آموزش و پرورش صورت پذیرفته است. داده ها از طریق تحلیل محتوای مطالعات منتخب گردآوری و بر اساس ابعاد مختلف توانمندسازی شامل دانشی و حرفه ای، روان شناختی، مشارکتی، مدیریتی و فناورانه مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که توانمندسازی نیروی انسانی تاثیر معناداری بر ارتقای خلاقیت و نوآوری در مدارس دارد. افزایش دانش و مهارت های حرفه ای معلمان، تقویت احساس خودکارآمدی و رضایت شغلی، مشارکت در تصمیم گیری های آموزشی، حمایت مدیریتی و تسلط بر فناوری های آموزشی، از مهم ترین عوامل موثر در بروز رفتارهای خلاقانه و نوآورانه شناسایی شدند. همچنین نتایج حاکی از آن است که نبود برنامه ریزی منسجم برای توانمندسازی و غلبه رویکردهای تمرکزگرا می تواند مانعی جدی در مسیر نوآوری آموزشی باشد.در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت توجه نظام مند به توانمندسازی نیروی انسانی به عنوان راهبردی کلیدی در سیاست گذاری های آموزشی تاکید دارد.