درس های زندگی در مدرسه؛ مهارت هایی فراتر از کتاب های درسی

این پژوهش با هدف بررسی جایگاه و اهمیت آموزش مهارت های زندگی در کنار محتوای آکادمیک در مدارس، به تحلیل نقش آموزش و پرورش معاصر در تربیت شهروندانی کارآمد و مسئولیت پذیر می پردازد. در دنیای پیچیده و متغیر امروز، دانش صرف دیگر تضمین کننده موفقیت فردی و اجتماعی نیست؛ بلکه توانایی مدیریت هیجانات، برقراری ارتباط موثر، حل مسئله و تفکر انتقادی (مهارت های زندگی) نقشی اساسی ایفا می کند. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با استفاده از داده های شبیه سازی شده، تاثیر ادغام برنامه های آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر چارچوب یادگیری اجتماعی–هیجانی (SEL) را بر ابعاد مختلف رشد دانش آموزان (تحصیلی، روانی و اجتماعی) مورد بررسی قرار داده است. یافته های شبیه سازی شده (با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری - SEM) نشان می دهد که اجرای منسجم این برنامه ها منجر به افزایش معنادار خودکارآمدی، کاهش رفتارهای پرخطر و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. نتایج تاکید می کنند که مدرسه دیگر نباید صرفا محلی برای انتقال دانش باشد، بلکه باید به کانون توسعه جامع ابعاد شناختی، عاطفی و مهارتی دانش آموزان تبدیل گردد. این پژوهش به سیاست گذاران آموزشی پیشنهاد می کند که بازنگری ساختاری در برنامه های درسی با تاکید بر آموزش های عملی مهارت های زندگی ضروری است.