یادگیری فعال در تربیت بدنی و انگیزش تحصیلی

پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی آموزش تربیت بدنی مبتنی بر یادگیری فعال بر انگیزش تحصیلی و مشارکت حرکتی دانش آموزان پرداخته است. این مقاله–پژوهشی از رویکردی ترکیبی-ایمانی استفاده می کند تا با تبیین مبانی نظری یادگیری فعال، انگیزش تحصیلی و مشارکت حرکتی، به شواهدی تجربی–ایمن با داده های شبیه سازی شده دست یابد. هدف اصلی، آزمون مدل مفهومی از طریق تحلیل های چندمتغیره (MANCOVA) و مدلسازی ساختاری (SEM) شبیه سازی شده است تا تاثیر آموزش تربیت بدنی مبتنی بر یادگیری فعال بر دو سطح انگیزش تحصیلی و مشارکت فیزیکی دانش آموزان را بسنجد. ابزارهای گردآوری داده، فرضیه های پژوهش و روش های تحلیل به طور دقیق تشریح می شوند، و نتایج نشان می دهند که رویکرد یادگیری فعال در محیط تربیت بدنی می تواند بهبود معناداری در انگیزش تحصیلی و سطح مشارکت حرکتی ایجاد کند. با توجه به محدودیت های رویکرد شبیه سازی، نتایج انتظار می رود به طراحی برنامه های آموزشی تربیت بدنی با رویکرد انعطاف پذیر و مبتنی بر مشارکت بین فردی کمک کند. کلیدواژه ها: یادگیری فعال، انگیزش تحصیلی، مشارکت حرکتی، تربیت بدنی، تحلیل MANCOVA، SEM شبیه سازی شده.