بررسی تاثیر مهارت های زندگی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مهارت های زندگی (شامل مهارت های ده گانه سازمان جهانی بهداشت) بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. در عصر حاضر که پیچیدگی های محیط اجتماعی و تحصیلی افزایش یافته است، صرفا تمرکز بر دانش شناختی برای موفقیت کافی نیست. مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانایی های روان شناختی و اجتماعی که افراد را قادر می سازد تا با الزامات و چالش های زندگی روزمره موثرتر برخورد کنند، نقشی حیاتی در سازگاری و بهزیستی ایفا می کنند (جهانی و همکاران، ۱۳۹۸). این مطالعه با رویکردی کمی و با استفاده از طرح همبستگی–علی (تبیین کننده) انجام پذیرفت. جامعه آماری شامل ۳۲۰ دانش آموز فرضی دوره دوم متوسطه شهر تهران بود که به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه استاندارد مهارت های زندگی (بر اساس مدل WHO) و نمرات معدل تحصیلی نیم سال گذشته بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و AMOS انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مجموع مهارت های زندگی توان تبیین ۴۵ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی دانش آموزان را دارد ((R^۲ = ۰.۴۵)). به طور خاص، مولفه های مهارت حل مسئله، تصمیم گیری و مدیریت استرس، همبستگی مثبت و معناداری با معدل تحصیلی نشان دادند. همچنین، تحلیل مسیر (SEM) تایید کرد که تاثیر مهارت های زندگی بر عملکرد تحصیلی، تا حدی از طریق نقش تعدیل گر خودکارآمدی تحصیلی (مبتنی بر چارچوب نظری بندورا) صورت می گیرد. این یافته ها بر اهمیت تلفیق آموزش مهارت های زندگی در برنامه های درسی به عنوان یک عامل پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی تاکید دارد.