عملکرد و بازخوردهای معلمان و نقش آن در تحول و ارتقا عزت نفس دانش آموزان

در نظام های آموزشی نوین، مدرسه تنها مکانی برای انتقال دانش محض محسوب نمی شود، بلکه بستری حیاتی برای شکل گیری ساختار شخصیت و هویت اجتماعی دانش آموزان است. در این میان، «عزت نفس» به عنوان یکی از بنیادین ترین سازه های روان شناختی، نقشی تعیین کننده در سلامت روان، انگیزش پیشرفت و تداوم موفقیت های تحصیلی ایفا می کند. اگرچه عوامل متعددی بر شکل گیری تصور فرد از ارزش های وجودی خویش تاثیرگذارند، اما متون پژوهشی و تجربیات تربیتی همواره بر نقش بی بدیل «معلم» به عنوان معمار اصلی این باور تاکید داشته اند.عملکرد معلم و به ویژه کیفیت «بازخوردهای» ارائه شده در فرآیند یاددهی-یادگیری، آینه ای است که دانش آموز خود را در آن می بیند و قضاوت می کند. بازخوردهای معلم، فراتر از یک اصلاح آموزشی، حامل پیام های پنهانی درباره توانمندی یا ناتوانی دانش آموز هستند. زمانی که این بازخوردها به جای تمرکز بر نتیجه، بر تلاش و فرآیند یادگیری متمرکز باشند، می توانند زمینه ساز ترمیم آسیب های روانی گذشته و تقویت خودباوری در فراگیران گردند. از این رو، واکاوی دقیق الگوهای رفتاری معلمان و شناسایی شیوه های صحیح ارائه بازخورد، ضرورتی انکارناپذیر برای دستیابی به اهداف متعالی تعلیم و تربیت و پرورش نسلی با اعتمادبه نفس و کارآمد است.