واکاوی رابطه حکمرانی خوب و درآمدهای پایدار شهری

امروزه با گسترش شهرنشینی و پیچیدگی های مدیریت شهری، مسئله تامین مالی پایدار به یکی از چالش های بنیادین شهرداری ها تبدیل شده است که مستقیما با کیفیت زندگی شهروندان و توسعه متوازن شهری در ارتباط است. این پژوهش با هدف واکاوی رابطه میان اصول حکمرانی خوب و تحقق درآمدهای پایدار شهری انجام شده و به روش توصیفی-تحلیلی با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی به بررسی داده های مالی و ساختارهای حاکمیتی پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که وابستگی شدید شهرداری های ایران به درآمدهای ناپایدار نظیر فروش تراکم و تغییر کاربری، ریشه در ضعف ساختارهای حکمرانی، فقدان شفافیت مالی، مشارکت پایین شهروندان و ضعف در حاکمیت قانون دارد. تحلیل ها حاکی از آن است که در مدل های موفق جهانی، تمرکز بر درآمدهای پایدار و مالیات های محلی همراه با شفافیت و پاسخگویی، منجر به اعتماد عمومی و افزایش تمایل به پرداخت عوارض می شود، در حالی که در ایران به دلیل ناکارآمدی این شاخص ها، سهم درآمدهای پایدار از کل بودجه به زیر ۲۰ درصد رسیده است. نتایج حاصله بیانگر آن است که بدون اصلاح الگوهای حکمرانی و حرکت به سمت شفافیت، عدالت و مشارکت واقعی، هرگونه تلاش برای اصلاح ساختار درآمدی ناکارآمد خواهد بود و بنابراین پیشنهاد می شود با استقرار بودجه ریزی مشارکتی، تقویت نظارت شوراها و حذف معافیت های غیرقانونی، زمینه برای دستیابی به استقلال مالی و توسعه پایدار شهری فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی خوب ، درآمدهای پایدار ، مدیریت شهری ، شفافیت مالی ، مشارکت مردمی