تحلیل سیاسی وابستگی شهرداری ها به درآمدهای ناپایدار

این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی، به واکاوی ابعاد سیاسی و نهادی وابستگی مزمن شهرداری های ایران به درآمدهای ناپایدار، به ویژه فروش تراکم، پرداخته است. یافته های حاصل از تحلیل داده های مالی و روند بودجه ریزی نشان می دهد که ساختار درآمدی شهرداری ها برخلاف الگوهای استاندارد جهانی، با تکیه بیش از حد بر منابع یک بار مصرف و مخرب، دچار ناپایداری شدید شده است به طوری که سهم درآمدهای پایدار در بسیاری از کلان شهرها به زیر ۲۰ درصد رسیده است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که ریشه این بحران، صرفا محدودیت های مالی نیست، بلکه در ضعف ساختارهای حکمرانی خوب شامل فقدان شفافیت، نظارت ناکارآمد شوراها، مشارکت پایین شهروندان و حاکمیت ضعیف قانون نهفته است که زمینه را برای شکل گیری ائتلاف های قدرت میان مدیران شهری و منافع بخش مسکن فراهم کرده است. این وضعیت علاوه بر ایجاد نوسانات مالی و بدهی های سنگین، منجر به تخریب بافت شهری، نابرابری اجتماعی و کاهش اعتماد عمومی شده است. در نهایت، مقاله استدلال می کند که خروج از این چرخه معیوب نیازمند اصلاحات بنیادین در حکمرانی شهری، استقرار شفافیت مالی، تقویت بودجه ریزی مشارکتی و تنوع بخشی واقعی به منابع درآمدی پایدار است تا بتوان به توسعه شهری متوازن و عادلانه دست یافت.

کلیدواژه ها:

درآمدهای ناپایدار ، حکمرانی شهری ، فروش تراکم ، شفافیت مالی ، مشارکت مردمی