رهنمودهای هیجانی معلم در مواجهه با کشمکش دانش آموزان

مدیریت کشمکش های دانش آموزی یکی از چالش های محوری در محیط های آموزشی معاصر است که می تواند بر کیفیت یادگیری و رشد اجتماعی دانش آموزان تاثیر بسزایی بگذارد؛ در این میان، نحوه مواجهه هیجانی معلمان با این چالش ها نقش حیاتی در شکل گیری پیامدهای آموزشی و پرورشی دارد. این پژوهش نظری با هدف تحلیل و تبیین رهنمودهای هیجانی معلمان در مواجهه با کشمکش های دانش آموزی، به بررسی ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری این رهنمودها می پردازد و سازوکارهای زیربنایی آن ها را تشریح می کند. نتایج حاصل از این مطالعه مفهومی نشان می دهد که رهنمودهای هیجانی معلمان شامل طیف وسیعی از استراتژی های تنظیم هیجان، از جمله بازنگری شناختی، سرکوب هیجانی، و کار هیجانی است که نه تنها تحت تاثیر ویژگی های فردی معلم نظیر هوش هیجانی و خودکارآمدی قرار می گیرند، بلکه عوامل زمینه ای مانند فرهنگ سازمانی مدرسه و حمایت های اجتماعی نیز بر آن ها موثرند. این رهنمودها نه تنها در مدیریت مستقیم و سازنده کشمکش ها موثرند، بلکه به شکل گیری فضای روانی مثبت در کلاس درس و ارتقاء مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان نیز کمک می کنند. بینش های کلیدی این پژوهش، اهمیت همدلی و توانایی معلمان در درک دیدگاه های دانش آموزان را در انتخاب و اجرای استراتژی های اثربخش هیجانی برجسته می سازد. در نهایت، این پژوهش بر ضرورت آموزش و توسعه مداوم مهارت های هیجانی معلمان تاکید کرده و پیامدهای مهمی برای برنامه ریزی درسی، دوره های تربیت معلم و سیاست گذاری های آموزشی در راستای ایجاد محیط های یادگیری سالم تر و کارآمدتر دارد و می تواند مبنایی برای مطالعات آتی در زمینه تعاملات پیچیده هیجانی در کلاس درس فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

راهنمایی هیجانی ، مدیریت کشمکش دانش آموز ، روابط معلم-دانش آموز ، خودتنظیمی هیجانی ، سازگاری اجتماعی