عنوان مقاله: تلفیق فناوری برای ساخت تجربه های تعاملی

پژوهش حاضر با هدف بررسی بنیادین و تبیین ماهیت پیچیده «تجلی ذهن در آفرینش و ابعاد متکامل خلاقیت» انجام شده است، چرا که فهم عمیق فرآیندهای شناختی و وجودی منجر به خلق ایده های نوظهور، برای پیشبرد دانش روان شناسی شناختی، فلسفه ذهن و نظریه های زیبایی شناسی از اهمیتی بنیادین برخوردار است. این مطالعه نظری، به دنبال واکاوی مکانیسم های عصبی-روانی تبدیل کنش های درونی ذهن به محصولات بیرونی خلاقانه بوده و بر آن است تا چارچوبی مفهومی برای تبیین تکامل مراحل مختلف خلاقیت از مرحله شهود اولیه تا تحقق نهایی آن ارائه دهد. یافته های کلیدی پژوهش نشان می دهند که خلاقیت نه صرفا مجموعه ای از توانایی های شناختی مجزا، بلکه فرایندی پویا و تعاملی است که در آن، ظرفیت های استعلایی ذهن با منابع فرهنگی و تجربیات تاریخی-اجتماعی در هم تنیده می شوند؛ به گونه ای که تحقق ابعاد متکامل خلاقیت مستلزم گذار از تفکر واگرا به ساختارهای انسجام بخش فراتر از منطق محض است. در نتیجه، این پژوهش با ترسیم یک مدل میان رشته ای، امکان درک بهتری از پتانسیل های نامحدود ذهن انسان در مواجهه با چالش های نوآورانه فراهم می آورد و می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات آموزشی و سازمانی موثر در جهت پرورش ظرفیت های خلاقانه فردی و جمعی در بستر تحولات معاصر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ذهن ، خلاقیت ، آفرینش ، تجلی ، ابعاد متکامل